Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

Αυτά που μπορούμε να σκεφτούμε, μετά την εξέγερση


1. Παρακάμπτω το αποκαρδιωτικό κομματικό παιχνίδι που διεξάγεται. Είναι άλλο ένα δείγμα ότι το πολιτικό σύστημα αμύνεται απέναντι σε κάτι άγνωστο. Ο καθένας σκέφτεται τις εκλογές και μόνον αυτές.
2. Οι καταλήψεις είναι θλιβερές. Προ χριστουγεννιάτικη συνήθεια ενός διαλυμένου εκπαιδευτικού συστήματος, σε πολύ μεγαλύτερη κρίση από το πανεπιστήμιο! Φαντάσου!
3. Η εξέγερση εκφράζει πολλά πράγματα που δεν μπορούμε ακόμα να ονοματίσουμε.
4. Την ένταση ανάμεσα σε μια κοινωνία που διχάζεται συνεχώς και παντού, μέχρι και στην ίδια την ατομική εμπειρία, ανάμεσα σε αρχαϊσμούς και παραδοσιακές στρατηγικές και σε υπερνεωτερικές εμπειρίες και προσδοκίες.
5. Από την κρίση οικονομικής ανάπτυξης
6. Από τη πολιτική της καταστροφής της ΝΔ, το άνοιγμα που έκανε στη βία
7. Από την καθυστέρηση στις μεταρρυθμίσεις, το μπλοκάρισμα του κράτους-εργοδότη π.χ.
8. Την ακόλουθη αναστολή της κοινωνικής κινητικότητας
9. Την ανολοκλήρωτη κρίση της οικογένειας
10. Και άλλα πολλά
11. Θα επανέλθω;;;;
12. ΥΓ: δεν είναι βέβαια εξέγερση των φτωχών, είναι εξέγερση μιας δυσβάσταχτης κοινωνικής δυσφορίας των μεσαίων στρωμάτων, μια αγωνία, μια ένταση ανάμεσα σε προσδοκίες που είναι αντιθετικές με τα στερεότυπα μας, μια κρίση εκσυγχρονισμού και μια κάμψη κυρίαρχου ιδεολογικού εθνικού προσανατολισμού (κάτι με το οποίο να συντάσσεσαι ή να διαφωνείς).
13. Είναι η κατάλυση του κοινωνικού δεσμού.

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Το ότι βρίσκονται στον δρόμο τα παιδία της μεσαίας , ανολοκλήρωτης απο πλευράς κουλτούρας, μεσαίας αστικής τάξης ειναι αυτό που πρέπει να μας φοβίζει περισσότερο γιατί στην ουσία του αμφισβήτει τον τρόπο που αυτά τα παιδιά δεν αποκλείονται αλλά εντάσσονται στο σύστημα και αυτή η αμφισβήτηση-ένταξης εμπεριέχει και ενα σπέρμα ανατροπής πολύ πιο ισχυρό απο το σπέρμα αμφισβήτησης του μέχρι πρότινος αποκλεισμένου.

Χρήστος Λουτράδης

Panayis Panagiotopoulos είπε...

είναι οι νέες αντιφάσεις που σαρώνουν τις παλιές
π.χ. αυτά τα παιδιά μιλάνε ένα τρελλό slang και το ΕΣΡ κυνηγάει τη λέξη μαλάκας στη τηλεόραση.....

πολιτικάριος είπε...

Πολύ περισσότερο μπαίνουμε σε μία διαδικασία ιδιότυπης προλεταριοποίησης. Η αβεβαιότητα του αύριο παράγει δυσπραγίες στο σήμερα. Φοβόμαστε για τις αλυσίδες που έρχονται. Ενταγμένοι στο σύστημα φοβούμαστε την επερχόμενη υποβάθμιση. Καιρός για μια ουσιαστική πολιτική...

Panayis Panagiotopoulos είπε...

ωραία το λες πολιτικάριε.... ναι
+ χρειαζόμαστε πολλές ψυχοκοινςνιολογικές μελέτες για την οδύνη που προκαλούν τα χάσματα μεταξύ ΑΡΧΑΙΚΏΝ ΔΟΜΏΝ και ΥΠΕΡΜΟΝΤΕΡΝΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ

Ανώνυμος είπε...

Ωστόσο είναι αυτή η γενιά η "ανολοκλήρωτη από πλευράς κουλτούρας" και μέχρι σήμερα απολιτίκ, που έσωσε αυτήν την εξέγερση από τον πολιτικό χρωματισμό. Διότι ανεξαρτήτως αυτών που ακούγονται από τα κανάλια, στο δρόμο βλέπεις απλώς παιδιά. Όχι μπλοκς.
Τέλος, η αμφισβήτηση και η ανάλυση των κοινωνικών δομών από την πλευρά των παιδιών φαίνεται να ήταν ιδιαιτέρως εύστοχη και φυσικά οδηγεί στην ανατροπή. Δεν πρόκειται να ενταχθούν σε αυτό το σύστημα. Δεν τους αρέσει, δεν το εγκρίνουν, είναι απλό.

Panayis Panagiotopoulos είπε...

μάλλον δεν ξέρουν πως να ενταχτούν και σίγουρα βιώνουν περισσότερεσ αντιφάσεις από εμάς τους μεγλύτερους ωστόσο δεν νομίζω ότι θέλουν κάτι Άλλο... δεν ξέρω καν αν θέλουν το ίδιο σε βελτιωμένη εκδοχή,
π.χ. όλο αυτό παραμένει αρκετα καρατικιστικο κρτικιστικό νομίζω
σίγουρα έχει τρομερή δυσφορία και ενόχληση και απελπισία και είναι κοινωνικά προερχόμενα αυτά ναι, αλλά δεν νομίζω ότι είναι αντισυστημικό το όποιο αίτημα... είναι και αντισυστημικό και συστημικο
δεν νομίζω ότι ονειρεύονται έναν άλλο κόσμο, αλλά δεν έχουν και πολλά να προσδωκούν από τον παρόντα... τούτον εδώ θέλουν... ο Αθηνών κάπως καλά το είπε σήμερα.... η διαψευσθείσα υπόσχεση δεν αντέχεται